Oprispingen

Je studeert eens wat, en je werkt eens wat, en daardoor kom je af en toe ergens. Door dit soort bezigheden heb ik ooit het genoegen mogen smaken een kijkje te nemen in de keuken van een cateringbedrijf op Schiphol. Een halve dag lang rondgeleid in een zeer efficiënt werkend bedrijf met fantastische logistieke vondsten en een indrukwekkende dynamiek.
Totdat de lunch werd gereserveerd: een vliegtuigmaaltijd. Daarbij bleek dat inderdaad alleen het genoegen van het bezoek smaakte en slecht de stoelen af en toe kraakten. Meer zat er niet aan.

En telkenmale als wij het ijle des werelds verkiezen, in tuig waarvan wij hopen dat de ontwerpers hebben geleerd van Icarus' wederwaardigheden, worden wij geconfronteerd met deze ingewikkelde doch voedingsloze maaltijden, ongeacht de duur van ons verpozen.
Als ware het een peuterstoel worden we vastgenageld door een plateau dat wordt gevouwen uit de rugleuning voor ons, danwel uit de eigen armleuning. Daarop wordt door sardonisch glimlachend tuigpersoneel een dienblad, dat vrijwel de volledige ruimte inneemt, geplaatst waarop de onderdelen als oplossing van een blokjespuzzel zijn neergelegd. Aan ons de ondankbare taak de puzzel weer uit elkaar te halen en de verschillende onderdelen te molesterenen en indien mogelijk te nuttigen zonder de kleding van onzer buren of van onszelf te besmeuren of te bedruipen.

Helaas is het meestal zo dat in de taferelen waarbij weerspannig plastic van de bestekverpakking het zout wegpiekt, of waarin de koffiemelk voorbij het kopje klotst (vergeet nimmer het luchtgaatje!), of het gebodene bij het doorsnijden de snelheidsbepalingen dusdanig overschrijdt dat het het slagveld met gezwinde spoed verlaat, ik het middelpunt ben. Goddank is de rest van de hongerigen meestal dusdanig zelf in de weer, dat dit aan veler aandacht ontsnapt. Behalve dan de door mij getroffenen.
Uiteindelijk is het toch zo dat het verorberen van de maaltijd meer energie kost dan het, als beoogd, heeft opgeleverd.

Het vliegtuigpersoneel is er bovenal om de veiligheid van de passagiers te waarborgen. Het belangrijkste hierbij is dat de reizigers rustig blijven. Daartoe wordt geen enkel middel geschuwd. Zo is er het toneelstukje betreffende kotszakken en veiligheidsgordels en af en toe een onvolgbare film. Maar de maaltijd vormt een zeer wezenlijk onderdeel van de tactieken.
En dat de passagiers moegestreden en uitgehongerd later zo spoedig mogelijk hun spullen bij elkaar willen zoeken en het vliegveld willen verlaten om zich in den vreemde gastronomisch in het diepe te storten, bevordert het logistieke proces. Daarbij kan bij thuiskomst worden gemeld dat op de vakantie bestemmig het eten zo lekker was. Vooral de eerste dag.