Oprispingen

Hè hè, even lekker zitten. En roken natuurlijk. Niets is zo lekker dan na een geslaagd gerecht even een sigaret te branden. Daarna nog een tukje doen, hoewel dit laatste in de meeste restaurants niet echt op prijs wordt gesteld. Helaas neemt de hetze tegen het roken inmiddels dusdanige vormen van fanatisme aan - zoek maar eens in het WWW - dat het eerste wellicht ook niet meer mag of kan. In een film als Air Force One zijn de "bad guys" duidelijk herkenbaar aan hun rookgedrag. Stigmatisering met enig KKK-gehalte: even onbenullig als gevaarlijk. Met het misplaatste, eenzijdige en autoritaire paternalisme wil ik bij deze korte metten maken.

Wat valt er ten voordele van roken te zeggen? Naast dat ik het lekker vind, en misschien ook wel de reden waarom ik het lekker vind, zorgt het roken voor een versnelde vertering van mijn maaltijd. Dat geldt ook voor de afbraak van alcohol, waardoor ik weer wat gestager kan drinken. Voor zo'n geremde persoon als ik een uitkomst om enkele drempels te verlagen. Zij die met mate drinken zijn nu eenmaal gezelliger dan de geheelonthouders. Door het roken wordt tegengegaan dat meer consumptie eventuele dronkenschap enigermate uitstelt. Daarbij remt roken de eetlust, en zorgt ervoor dat mijn figuur niet uitdijt. Aan mij is geen enkel dieet besteed. Daarnaast zorgt het voor enige alertheid, maar ook voor de broodnodige kleine pauzes tijdens mijn werk. Niet voor het roken zelf - zelfs op dit moment tik ik met een sigaret tussen mijn vingers - maar meer tijdens het rollen. Wat dacht u: de echte roker draait zelf. Rook & rol is goed tegen mijn zenuwen.
Ten nadele is dat anderen er last van hebben. Zij zijn naast bang voor hun eigen gezondheid tevens bevreesd dat de kleding gaat stinken. Dat het slecht is voor mijn eigen gezondheid, daar heeft niemand iets mee te schaften, dat maak ik zelf wel uit.

De regering voert een ontmoedigingsbeleid. Prima voor de jeugd die nog niet aan het roken geslagen is. Maar des te ergerlijker voor hen, en daar hoor ik ook bij, bij wie de verslaving reeds heeft toegeslagen. Dat de treinstellen zijn opgedeeld in rook- en niet-rookgedeeltes, akkoord. Maar dat de verhouding in zitplaatsen niet gelijk is aan het aantal rokende en niet-rokende reizigers is op zijn zachtst gezegd vervelend. Dat geldt zeker ook voor vliegvelden, waar je na een rookloze reis slechts een blaasje wordt gegund in een verre uithoek. Zo ook grenst de krankzinnig minieme ruimte die rokers wordt gelaten om in de pauze van een theatervoorstelling of concert, bijvoorbeeld in Doelen of Luxor, even stoom af te blazen aan vernedering en stigmatisering als paria.
Verder dient de roker zich aan de niet-rokers aan te passen. Weer akkoord. Maar dat neemt niet weg dat ik als roker het recht heb op een plek waar ik mij even tegoed kan doen aan de voor mij noodzakelijke dosis nicotine. Het kan niet zo zijn dat het rookprobleem wordt opgelost met een simpel: dan rook je maar niet. Het bestaan van het eerste rookvrije restaurant in Nederland, in navolging van de gekte in Amerika, is niet iets wat toegejuicht moet worden. Voor je het weet krijg je, bijvoorbeeld, rolstoelvrije ruimten omdat die dingen wel eens over je tenen kunnen rijden.

Op of over de rand? Ik erger mij een hartinfarct aan mensen die het nodig vinden om in de bioscoop verschrikkelijk stinkende popcorn te eten. Ik haat hen die tijdens een bespreking pal naast me luidruchtig zoiets als een appel wegwerken. Ik stik zowat als ik een lift in moet waar iemand staat of heeft gestaan die er gewoonte van maakt uit te schieten met de parfum, waarvoor overigens menig onschuldig dier het leven heeft gelaten.
"Het gaat wel om mijn longen" wordt vervolgens uitgeroepen door de nietrokerslobby. Zij die dat roepen komen wel negen van de tien keer aantuffen met een auto die op zijn beurt weer een aanslag pleegt op mijn longen. Moet ik een aktie gaan voeren tegen de autobezitters die voor mijn voordeur, onder mijn slaapkamerraam, ronkend in de file staan? Het voor de hand liggende advies is dan toch dat ik maar beter kan gaan verhuizen! Als het even kant naar de rand van een vliegveld voor sportvliegers of een autocircuit.