Oprispingen

De dagen zijn aanmerkelijk langer geworden en de olifantjes dartelen rond in Diergaarde Blijdorp. Tijd om met de kinderen naar de dierentuin te gaan. Na het zien van al dat dierplezier, van neurotisch ijsberende ijsberen tot aan de in hun kooi heen en weer lopende tijgers, begint het gezeur om een huisdier. Menig ouder gaat overstag, helaas.

De hond of de kat op driehoog achter, of met de toenemende hoogbouw op 15-hoog tussen. Het wordt mooi weer, althans gaan we daarvan uit, dus het uitlaten is niet zo'n probleem. Dat wil zeggen: voor de baasjes. Kijk, die stront op straat, daar kan ik nog wel mee leven, hoewel ook ik vind dat de hondenbelasting hier kostendekkend dient te zijn voor de totale opruiming ervan. Mijn bezwaar geldt de beesten zelf. Op twee manieren.

"

Allereerst houd ik absoluut niet van honden en katten. Het gegrom, gelebber, gesnuffel, gekroel, ik heb er genoeg van. Als een hondeneigenaar "hij doet niks" roept als er een kalf zijn snuit in mijn kruis duwt, dan heeft ie kennelijk een beperkt besef van ongewenste intimiteit, dat slechts wordt aangesproken als ik mijn snuit in het kruis van zijn vrouw duw als tegenprestatie. Het klinkt platvloers en seksistisch en dat is het ook. Niettemin kookt op een dergelijk moment bij mij het bloed wel zodanig dat ik een dergelijke reaktie, al was het maar om een proefproces uit te lokken, overweeg in praktijk te brengen. Een beetje opgevoede lobbes die een tukje ligt te doen op een terras waar ook ik een pilsje laat brengen, dat kan. Maar op het moment dat een dergelijk beest in enthousiaste toenadering, omdat het baasje op zijn gemak een pilsje wil drinken, snuittastelijk begint te worden, dan haak ik af.
Ook verschrikkelijk erg zijn de oudere vrouwtjes met de hond in de trein. Dat schootgrut wordt meegenomen in de tas, want dan kost het niks. Vervolgens zitten ze er de godganse tijd tegen te ouwehoeren alsof het een baby betreft. Het allerergste is daarbij nog het kusje. Notabene desnoods als ze net terugkomen van de dierenarts waar zojuist een ontwormingskuur is voorgeschreven. Dat is ook de reden waarom ik een hond op een terras nog kan tolereren en ik een huisdier in een restaurant absoluut verfoei. Mijn WodsvA daalt op zo'n moment met sprongen. Heeft de hond of kat toegang tot de keuken, dan ga ik wel ergens anders naar toe. Gelukkig gebeurt dat laatste niet zo vaak. Hopelijk niet uit eigen onwetendheid.

Gunt die Van Geffen die gezinnen en de ouderen dan geen compaan en wat gezelschap? Natuurlijk wel, maar niet in diervorm. Het houden van een huisdier is een ultieme vorm van dierenmishandeling. Afgezien nog van de fok - een stamboom is zo belangrijk - is zo'n dier geen dier meer. Uit egocentrisme wordt een levend wezen veroordeeld tot een bestaan tussen weliswaar zorgende, maar verder geen verband houdende organismen. Eenzaamheid ten top. Met als meest zichtbare de lang levende papegaai die zichzelf kaalplukt uit eenzaamheid als triest voorbeeld. Castreren is ook de normaalste zaak van de wereld geworden. Schande vind ik het. Dieronterend. Ook bij het voortbestaan van dierentuinen heb ik mijn vraagtekens. Eerst als collectie van de rijken, daarna als educatie. Maar met de overvloed van televisie moet de geciviliseerde mens zich toch eens achter de oren gaan krabben. Desnoods met de achterpoot.
Voor de duidelijkheid: ik heb geen hekel aan dieren, maar wel een hekel aan het egocentrisme en kortzichtigheid van huisdierenbezitters. Affectie uitwisselen met een kanarie, schildpad, slang, hond of kat is op zijn minst gezegd niet geheel natuurlijk.

In navolging van het verzet tegen bont is het nu hoog tijd geworden voor verzet tegen het houden van een huisdier. De technologie snelt voort, een alternatief is voorhanden. Je kunt toch ook een virtueel dier nemen. Gelet op het bezoek aan websites met pornografische inhoud wordt surrogaat kennelijk met gemak geaccepteerd. Dus waarom niet een virtueel huisdier op het beeldscherm. De tamagotchi was een denderend succes, maar ook de hond, kat en goudvis zijn binnen handbereik. En als je op vakantie gaat hoef je niets in een asiel onder te brengen of aan een boom te binden. Mocht het virtuele huisdier komen te overlijden, dan installeer je hem gewoon opnieuw.