Oprispingen

Er zijn mensen die er een bloedhekel aan hebben. Er zijn er die het als een noodzakelijk kwaad beschouwen, maar zich niet laten kennen. Persoonlijk houd ik er erg veel van, maar dan toch liefst in mijn eigen huis met de mogelijkheid desnoods onmiddellijk na de maaltijd een bad te nemen. Ik heb het nu natuurlijk over kluiven. Niet zomaar met je handen eten, zoals een pannekoekje of een patatje mèt, maar het gestoei met vleugels, poten en ribbenkasten, dat is je ware. Want kluiven moet!

Het begint eigenlijk al bij een simpel garnaaltje. Zo'n ongepeld dingetje, daar is geen gereedschap voor. Voor de markt is het tevoren gepeld. De grotere crustaceeën, als Chinese garnalen en Gamba's op de kaart, worden meestal ongepeld geleverd. Behendigheid, ervaring en het eten met je vingers wordt al gezelliger. Totdat het echte werk aan de beurt komt: een kreeft. Ineens wordt er een stokje met twee puntjes verstrekt. Vrijwel nutteloos. Pellen, breken, kraken en vooral zuigen is het motto! Geen betere manier om de anatomiekennis bij te werken.

Van het lagere spul naar de zoogdieren. Uit angst voor BSE zal binnenkort het eten van vlees aanzienlijk minder leuk worden. De lol van het eten van een ribstuk zit 'm in het laatste gedeelte. Eerst snij je het vlees nog gewoon met mes en vork. Maar op een gegeven moment lukt dat niet meer. Bestek neer, bot tussen de vingers en tong en tanden zoeken naar de laatste eetbare gedeelten. Spare-ribs is alleen het laatste gedeelte. In onbeperkte vorm natuurlijk geweldig. Want zo gaat dat en niet anders!

Het is om te huilen als een kalkoen wordt aangesneden. Regelmatig kun je hiervan getuige zijn als er in een opvoedkundige Amerikaanse TV-serie op Thanksgivingday een gevuld gevogelte wordt verdeeld onder de aanwezigen. Gesneden plakjes nota bene! En wat gebeurt er met de rest? Dat wil ik zien. Erger nog, die wil ik hebben.

De vraag waarom ik vind dat dat moet laat zich gemakkelijk beantwoorden. Er wordt ontzettend veel gepraat over de leefomstandigheden van ons aanstaande voedsel. De dieren verdienen beter. Mijn idee is dan ook dat als je dan eenmaal zo'n schepsel op je bord treft, je het dan alsnog de allerlaatste eer moet bewijzen. Voldoende respect betuigen doe je door bij wijze van spreken het merg uit het bot te zuigen. En niet door met een mes de grote delen eraf te zagen en de rest weg te gooien .... om verwerkt te worden tot diervoedsel voor ....

Kijk, bij zo'n kip denk je toch niet of je wel over het juiste gereedschap beschikt? Dat pak je aan en gebruik je je Godgegeven gereedschap: je jatten en tanden. Zelfs als je met meerdere mensen moet delen, dan ga je niet het risico lopen je goedgeslepen messen te verpesten aan de botten. Gewoon scheuren die handel en delen. Een restaurant wat zich voordoet als een Middeleeuwse belevenis zou zich hier aan moeten houden. Want daar gaat het nou juist om, dat is de hele lol. Alleen die mogelijkheid tot het nemen van een bad, daar zou wat meer aandacht aan besteed kunnen worden.