[an error occurred while processing this directive] [an error occurred while processing this directive]
Terug naar...[ Cultuur ] [ Kraampjes ]  [ Paasei ]  [ De Rotterdam ]  [ Verwarming ]  [ Rekening ]
 [ Thuisbezorging ]  [ Viltje ]  [ Muziek ]  [ Kleding ]  [ Vliegtuig ]  [ Kinderen ]
  [ Mensa ] [ Hit Me! ] [ Schuin ]  [ Varken ]  [ Toilet ]  [ Roken ]
 [ Jagen ]  [ Buffet ]  [ Zielig ]  [ Voornemen ]  [ Gast ]  [ Fobie ]
 [ Toekomst ] [ Park ]  [ Potlood ]  [ Huisdier ]  [ Menu]  [ Looplijn]  [ Soja]  [ Verzekeringen]  [ Gitaar]
 [ Woei]  [ Versnapering]  [ Opscheppen]  [ Wijn]  [ Kwaliteit]  [ Kwantiteit]  [ Centrum]  [ Corrupt]  [ 11.111]  [ Kluiven]
 [ Przewalski]  [ Groepen]  [ Fooi]  [ Flansen]  [ Ontbijt]  [ Continuïteit]  [ Abraham]

Oprispingen

editie 99-08
door Adrie van Geffen

Een mens flanst wat af in zijn leven. Ik in ieder geval wel. Als kind had ik, hoogbegaafd als ik ben en behept met vrijwel elk vooroordeel wat erover bestaat, de neiging alles perfect te doen. Alles wat ik deed werd met tomeloze ijver tot in de puntjes voorbereid, uitgevoerd en bewaard. Mijn klerenkast zag eruit alsof ik een opleiding tot commando had gehad, evenals mijn volstrekt kreukelloze bed. Boekenkast en spulletjes hadden hun eigen plek en daar mocht geen milimeter van worden afgeweken. Tot op het ziekelijke af.

Dan word je ouder en gelukkig heb ik het merkwaardige gedrag bij mezelf op tijd onderkend. En dan sla je door naar de andere kant. Niet meer stipt op tijd, maar enige speling is geoorloofd zonder al te veel op het horloge te kijken. Met twee woorden spreken is er allang niet meer bij: ik heb er veel meer nodig. Schoonschrijven was ik al verleerd toen ik 15 was en alle rode, groene pennen en bijpassende plakplaatjes hebben niet het verwachte resultaat gehad. Kleren niet meer gestreken alsof het zo uit de verpakking komt, maar tamelijk flodderig. Ook daar word je niet gelukkig van, want uitgerekend vandaag de dag schijnt de stropdas een verplicht onderdeel te vormen van de outfit. Maar daarover genoeg.

Waar het op neer komt is dat ook ik aan het flansen ben geslagen. Want soms is flansen nu eenmaal nodig. Even een basic-programmaatje in elkaar draaien. Even een spreadsheetje. Van een geeltje maak je geen levenswerk. Ook een e-mailtje is meestentijds een kattenbel. Inhoud telt. Hoewel zelfs dat bij de postings in nieuwsgroepen als overbodigheid geldt. En deze oprispingen zijn min of meer een flans, hoewel dat toch wel enige aandacht vergt. Maar niet zozeer dat ik daar uren of dagen aan het tikken en verbeteren ben. Welnee, zo'n tikfoutje moet maar voor lief genomen worden. De inhoud echter niet.

Na deze persoonlijke noot, wil ik nu komen op die gekraakt moet worden. Namelijk dat ook het flansen een speciale vaardigheid, kennis en kunde vereist. De kok heeft niet meer het gewenste in huis, maar loopt weg met de woorden "Ik flans wel wat in elkaar". Vervolgens krijg je dan iets op je bord dat vrijwel elk gerecht op het menu overtreft. Zo is dat ook met vrienden die de kookkunst machtiger zijn dan ikzelf. Op dit gebied ben ik nog kind gebleven. Wat eten betreft ben ik een slechte flanser. Op curruculum vitae en in advertenties heet dit improvisatievermogen, doch dit vind ik te zwak uitgedrukt. Want flansen heeft, naast de eigenschap snelheid, ook het vermogen om zich te kunnen concentreren op hoofdlijnen.

Was het bij kookboeken vrijwel onmogelijk om flansen te structureren, met de huidige technieken in de vorm van databases en queries zijn de receptenprogramma's nog niet veel verder gekomen dan het uitgaan van een goed voorbereide maaltijd. Zo vind ik het merkwaardig dat de website van Albert Heijn, naast een uiterst beperkte hoeveelheid recepten, niet bij machte is erbij te vertellen wat de kosten voor een dergelijk recept is indien de ingrediënten bij de grutter worden aangeschaft. Dan heb je ook nog de computerprogramma's van bijvoorbeeld DaviLex, wat volgens eenzelfde principe werkt. Heel goed weten wat je wilt gaan eten, een recept opzoeken en een boodschappelijstje uitdraaien. Toevallig heb ik nog wel iets in de kast staan, ja!

Meestentijds is het echter zo dat ik in het geheel geen tijd heb om al die maaltijden goed voor te bereiden, de juiste inkopen te doen en vervolgens klaar te maken. Ik kom laat thuis en moet even wat in elkaar flansen. En dan heb ik een probleem, want dat kan ik, zoals gezegd, niet. Op die momenten zou ik graag een database willen raadplegen, on line of via een computerprogramma op CD. Als er geflanst moet worden, betekent dit automatisch dat mijn kasten vrijwel leeg zijn. Dus wil ik flux de aanwezige spullen even invoeren, waarna als bij toverslag een recept tevoorschijn komt dat voor preparatie in aanmerking komt. Wellicht zelfs recepten waarvan een ingrediënt ontbreekt. Want dat geeft de mogelijkheid om met een goed excuus bij die knappe buurvrouw langs te gaan om een halfje melk te lenen "omdat dat moest van AH".

Zit het een beetje mee, hoef ik de volgende avond helemaal niet te koken.

VOORDAT IEMAND DENKT DAT HET GEVEN VAN UITVOERING AAN DIT IDEE KAN GESCHIEDEN ZONDER INSTEMMING OF OVEREENKOMST MET DE AUTEUR DEZES WIL IK EROP WIJZEN DAT DEZE PERSOON ZICH DAN SCHULDIG MAAKT AAN SCHENDING VAN HET IDEEENRECHT. TEVENS ZIJT GIJ DAN EEN PLOERT.

* home * Het Stekje van Adrie van Geffen * up *
[an error occurred while processing this directive]