Oprispingen

Nog een paar maandjes slapen en dan breekt het nieuwe millennium aan. De angstaanjagende verhalen deren mij in het geheel niet. Ik zie het meer als een mooi moment van opruimen indien er iets fout gaat omdat er geen controle of voorbereiding is geweest. Dondert er een vliegtuig uit de lucht, dan zijn we die tenminste kwijt. De kans dat het om een vrachtvliegtuig gaat is vele malen groter dan dat er personen bij betrokken zijn en bij neerstorting geldt ook dat de wereld voor het merendeel nog onbewoond is. Zie het van de zonnige kant. Zo ook met bedrijven. Mochten zij niet zijn voorbereid op het jaar 2000 en over de kop gaan, dan is het misschien even lastig maar anderszins kunnen we dat soort tenten beter kwijt zijn dan rijk. Vroeger of later had een dergelijk bedrijf zijn onkunde en knoeivaardigheid alsnog laten blijken en wellicht zou dat ernstiger gevolgen hebben.

O.a. deze banner kan worden gebruikt om naar mijn pagina te linken.

Niettemin moet er wel voorbereid worden. Rotterdam maakt volgend jaar deel uit van de EK-voetbalsteden en mag zich in 2001 culturele hoofdstad noemen. Voorbereiden is niet alleen nodig om rampen te voorkomen maar ook om slaatjes te kunnen slaan. En omdat niemand anders het doet zal ik ook nu maar weer het voortouw nemen. Al eerder heb ik me beklaagd over de laksheid van mensen en instanties met ruime subsidiepotten waarmee eilandjes worden gevormd en slechts oogkleppen worden gekocht. De arrogantie die officiële instanties laten blijken bij iets simpels als het verzoek tot het leggen van een link naar mijn Stekje heb ik al eerder aan de kaak gesteld. Omdat mijn pagina niet door een bedrijf, officiële instantie ofwel met winstoogmerk is gemaakt en wordt onderhouden, en derhalve niet professioneel is, vormt aanleiding tot negeren. Tot voor kort in elk geval. Festivalorganisaties op cultureel gebied hebben zich nog nimmer bekommerd om het inwendige van de bezoekers. Nog nooit is er de weg gewezen naar mijn restaurantrecensies opdat bijvoorbeeld een filmmarathon volbracht kan worden met een deugdelijke maaltijd. Dat mogen ze zelf uitzoeken.

Er zijn meer initiatieven. Pietje Bell heeft zijn Rotterdam Links, hetgeen lof verdient, maar het is maar op één plek te vinden, namelijk bij Pietje Bell. Het redelijk goed werkend systeem van WebRing is wat aardiger omdat je dan van pagina naar pagina kunt springen mits het script is opgenomen. Uitgerekend bij de 010-Webring voor Rotterdamse sites, waarbij tot mijn vreugde een aantal musea zijn aangesloten, niet overal even duidelijk of daadwerkelijk uitgevoerd. Een nieuw initiatief, met het oog op Culturele Hoofdstad, een nieuwe Rotterdam 2001 WebRing gestart door Arjen van der Straaten. We zijn nu met z'n tweeën aangesloten, maar dat moeten er natuurlijk veel meer worden. Als de professionele site geen links op willen nemen, en zeker niet naar amateurs zoals ik, dan is dit toch minstens een goed alternatief.

Maar eigenlijk vind ik dat nog te weinig. Mocht er al een aap in mijn mouw zitten dan komt ie er nu uit. Ooit ben ik er al eens aan begonnen, maar ik heb gemerkt dat ik tekort schiet. Hierbij duid ik om een vertaling van mijn recensies in het Engels. Het kost me teveel tijd om die ruim 100 recensies in een andere dan mijn moerstaal om te zetten. Ware het niet aardig als een deel van het geld voor EK-2000 en Rotterdam 2001 wordt besteed aan het toegankelijk maken van mijn pagina en restaurantinformatie met het oog op vertaling. De kans acht ik gering, maar ik doe bij deze, met al mijn opportunisme, een gooi.
Anderszins valt te denken aan een vertaalbureau dat zich op eigen kosten in de strijd werpt. Op een vermelding valt altijd te rekenen. Enige continuïteit verlang ik wel, want nieuwe recensies moeten ook worden bijgewerkt.

Mochten voormelde instanties of bedrijven geen smul hebben, dan rest mij slechts een laatste hoop: de school. Hapklare brokken tekst liggen klaar om vertaald te worden. Is het niet in de reguliere les, dan toch minstens als strafwerk. Vele handen maken licht werk en het lijkt mij een aardige oefening. Nakijken doe ik zelf wel, tenzij er een lerarenteam bereid is om ook dit op zich te nemen. Bovendien gaat er een positieve werking van uit dat de naam van de vertalende scholier als zodanig bij het stukje wordt geplaatst. Staat je naam ook nog op internet. En niet in de laatste plaats is continuïteit mogelijk. Ik doe verder ook niet zo moeilijk over het plaatsen van een link naar de homepage van de school.

Is die er nog niet? Dan vrees ik dat de toekomst voor die school er naargeestig uitziet. Als een school het nog niet voor elkaar heeft gekregen om desnoods een aantal scholieren een webpagina in elkaar te laten zetten, valt te betwijfelen of diezelfde school in staat kan worden geacht leerlingen te motiveren tot het daadwerkelijk volgen van onderwijs. Bij deze stel ik dan ook, professioneel arrogant als ik dan ben, dat slechts scholen op mijn uitdaging mogen reageren als zij een pagina op internet hebben. Continuïteit dient gewaarborgd.